ترانه ای از من (عیدی)

من این سالِ جدیدو دوست دارم

               آخه تحویل گرفتی سالمو تو

همیشه سال نو دلخوش نبودم

              عوض کردی عزیزم حالمو تو

همیشه عیدِ هرسال آرزوم بود

               که سال بعد کنار من تو باشی

به چشم من بهار هیچ وقت نیومد

               می خوام مِن بعد، بهار من تو باشی

به هم رسیدیم و خوشبخت هستیم

              ببین چه اتفاق خوبی افتاد

من امسال سال پربرکتی دارم

              آخه خدا، تورو عیدی به من داد

دیگه هرچی که غم بود،رفت از یادم

             تورو به همه دنیا ترجیح دادم

چقد خوشحالم از اینکه شدی تقدیرم

             کنار تو ،من این عیدو جشن می گیرم

اسفند۹۱

              

 

 

ترانه ای از من (مقصر)

رفتی و بی وجود تو      نبضم دیگه نمی زنه

  همین روزاست که زندگی  بی تو ازم دل می کنه

تازه شروع قصه بود      به آخر خط رسیدیم

   ما مثل بارون و کویر    هیچ خیری از هم ندیدیم

با اینکه همسفر بودیم    قصد تو همراهی نبود

    نخواستی که بِت برسم    تا تو دیگه راهی نبود

به جز غم نبودنت     چیزی نیاوردی واسم

      اگه بازم ببینمت    دیگه تورو نمیشناسم

نه راه برگشتی دارم     نه راهی که بشه بِرم

       شبیه لشگری که   از چارطرف محاصرم

ما هر دو بی خبر بودیم    که عشقمون حادثه بود

       نگو که بی گناهی    من این وسط مقصرم

 

ترانه ای از من(من و تو)

من و تو باید نذاریم بینمون دیوار باشه

        من و تو اگه بخوابیم چه کسی بیدار باشه

و....

ترانه ای از من (آخرین فرصت)


این آخرین فرصته که،همدیگه رو ببینیم

         شاید دیگه نتونیم،کنار هم بِشینیم

بِهِم نگو که دیگه،هیچ حرفی بینِ ما نیست

     خوب میدونم تو دنیا،هیچ کسی عینِ ما نیست

از وقتی که تو رفتی     خونه چِقد تاریکه

    به من همیشه فقط        دوری تو نزدیکه

و.....

ترانه ای از من (مرگ برگ)


حالا که پاییز دوباره            اومده در می زنه

                                               وقت خداحافظیه            تموم برگای منه

همین روزا یکی یکی         میرند و تنهام میذارند

                                              دل که به باد میدن٫دیگه             نسبتی با من ندارند

همیشه این موقع سال       سر به هوا میشند٫می افتند

                                                       دلیل این جدایی رو           کاش به خودم می گفتند

آدما تا دل می کنند           دوباره جون می گیرند

                                             پس چرا برگای من          وقتی میرند ٫ می میرند

تو دست من همیشه        پر از برگ بَرنده بود

                                             همین که پاییز می اومد       پیش همه شرمنده بود

رو پام یه عمره وایسادم        اما چه دردا کشیدم

                                             همیشه مرگ برگام و     با چشمای خودم دیدم

-

باز رو تنم که سبز میشند           من تو دلم بهار نیست

                                                          بعده یه عمر فهمیدم           هیچ کسی موندگار نیست

از این همه جدایی                دچار غم نمیشم

                                                   حتی اگه بمیرم            یه لحظه خم نمیشم

کاشکی میشد وجودم         باز پره برگ و بار شه

                                                    یه روز بیاد که فصلا      حتی پاییز٫ بهار شه

تو دست من همیشه        پر از برگ برنده بود

                               همین که پاییز می اومد            پیش همه شرمنده بود

رو پام یه عمره وایسادم         اما چه دردا کشیدم

                                                     همیشه مرگ برگام و        با چشمای خودم دیدم

تا وقتی پاییز بخواد               داغ رو دلم بذاره

                                                      داستان من با برگام         بازم ادامه داره...

                                    این داستان ادامه دارد...

بهار ۱۳۹۱.اصفهان

ترانه ای ازمن (دروغ)

به من دیگه دروغ نگو،من از دروغ بدم میآد

    این بازی رو تموم کن،هرچی میخواد سرم بیاد

دروغ میگی عاشقمی،دروغ میگی دوسم داری

          یه روز میدونم که منو،از سرِ رات بر میداری

این بازی رو تموم کن،تا فرصتی هنوز هست

             تا فِک کنم زندگیم،باتو نرفته از دست

حتی اگه تو هم نخوای،من دیگه طاقت ندارم

          رو هرچی بین ما بود،از این به بعد پا میذارم

من که با تو رو راست بودم،دل چوب سادِگیشو خورد

       دراصل تو بازنده شدی،این بازی رو کسی نَبُرد

دلِ زمین خورده ی من،هیشکی نفهمید که چِشه

       میرم شاید یه روزی،باز بِتونه بلندشه

هنوز برای داشتنت،خیال بافی میکنه

        زخمی که به دلم زدی،خدا تلافی میکنه

مهر1391

ترانه ای از من برای خدا

ممنونم از تو خدایا،که به من لطف داری

     هر موقع دلم می گیره،منو تنها نمیذاری

با اینکه بد بودم اما،پشتم و خالی نکردی

       بعضی وقتا از کنارم،میری و زود بر میگردی

همیشه هرجا که رفتم،یاد تو همسفرم بود

       اگه دنیا یه قفس بود،عشق تو بال و پرم بود

هرجا که غم تو دلم بود،رو سرم دس می کشیدی

       پای آبروم وسط بود،آبرومو می خریدی

همیشه راهای کج رو،تو نذاشتی که برم

       بابت این همه خوبی،من ازت متشکرم

ممنونم از تو خدایا،که به من لطف داری

      هر موقع دلم میگیره،منو تنها نمی ذاری

از تو ممنونم خدایا،

هنوز کامل نشده....

ترانه ای از من.تنها دلیل بودنم




غمامو از یاد می بَرم،وقتی تماشام می کنی

   حالم چِقَد خوب میشه تا،نگا تو چشمام می کنی

فکر و خیال من تویی،نِمیری از تو خاطرم

    دست منو بگیر نذار،بی تو به بیراهه بِرم

سایه به سایه با تواَم،هرجام بری باهات میآم

    از هر طرف بی تو میرم،قرار میگیری سرِ رام

باهام اگه خوب تا کنی،میذارمت روی چِشَم

     می خوام که دنیاش نباشه،اگه ازت جدا بِشَم

چه حالی داره وقتی که،دارم باهات حرف میزنم

      تنها دلیل بودنم،چه جور ازت دل بِکَنم

چراغ زندگی من،چه جوری خاموشت کنم

       ازم نخوا همین جوری، برم فراموشت کنم

تو که می بینی عاشقم،یه روی خوش نشون بده

        تا کی دل بی طاقتم،جلوی چشمات جون بده

از همه جا چشم می پوشم،روتو اگه به من کنی

      کاشکی میشد همین روزا،تکلیفمو روشن کنی

چراغ زندگی من،چه جوری خاموشت کنم

....

مرداد91

ترانه ای از من( دو تا رود موازی)


من و تو آن دو خطیم آری موازیان به ناچاری   *   که هردو باورمان  زآغاز ٫به یکدگر نرسیدن بود

(زنده یاد حسین منزوی)

بخوانید بر وزن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیل

دوتا عاشق دوتا رود موازی                        می گفتیم با همیم هرجای دنیاست

                                 مسیرتو خودم هموار کردم         خیال کردم همیشه عشق با ماست

با هم از چشمه ای راهی شدیم ما            ولی حیف راهمون با هم یکی نیست

                                        من از مرداب ها سر در میآرم        مسیر تو به طور حتم دریاست

به دریای خیالم خیلی وقته                      منو با انتظارت غرق کردی

                 منم اونکه تورو با عشق دوس داشت        ولی تو دیگه خیلی فرق کردی

برو خوش باش٫برو هرجا دلت خواست           دلم بیخود به تو دل بستگی داشت

                 دیگه تو قلب این رود عاشقی نیست         که با تو شور و شوق زندگی داشت

چقد گفتم بیا با هم یکی شیم      بیا چیزی که از هم کم نمی شیم

                                 می دونستم حواست پیش دریاست    تو رفتی و نگام غرق تماشاست

با اینکه باورش سخت بود ٫اما      دلم می خواست کنار تو بشینم

                                  از این راهی که تو در پیش گرفتی       تورو شاید دیگه هیچ وقت نبینم

گذشتی از کنارم بی تفاوت            نمی شناسی منو٫ انگار غریبم

                                به جز دوری و درد بی تو بودن            از عشق تو نشد چیزی نصیبم

به دریای خیالم خیلی وقته           منو با انتظارت غرق کردی

                        منم اونکه تورو با عشق دوس داشت         ولی تو دیگه خیلی فرق کردی

برو خوش باش٫برو هرجا دلت خواست            دلم بیخود به تو دل بستگی داشت

                        دیگه تو قلب این رود عاشقی نیست          که با تو شور و شوق زندگی داشت

دلیل زندگیم یه روز تو بودی               نخواستی هستیمو به پات بریزم

                          اگه تقدیر من رفت سمت مرداب               با این حال من براش خیلی عزیزم

ولی تو چی٫ سر دریات شلوغه      تو باشی یا نباشی فرق نداره

                              چه رودایی سرازیرن به سمتش               امیدوارم به تو محل نذاره

اردیبهشت۹۱

------------------------------------------------------------------------

بند اول این ترانه رو واسه دوست عزیز و بزرگوارم مبین اردستانی فرستادم.مبین هم این جواب رو فرستاد.مبین تو شعر و ترانه یه شاهکاره اگه قدر خودشو بدونه ,حالا ببینید من کی گفتم....

شدم گرداب , سرگردون و حیرون               کجا رفتی؟ دلم بق کرده , تنهاس

تویی دریای من ای رود عاشق!                 تو هرجا پا بذاری دریا اونجاس

ترانه ای از من-تو  کجایی


بی قرارم مث گنجیشکا تو بارون

                  مث وقتایی که با هم می پریدیم

همه ی قصه ها با خوبی تموم شد

                 ما دو تا هیچ وقت به خونه نرسیدیم

تو که رفتی دیگه بارون نمی باره

                      کسی اینجا خبری از تو  نداره

من هنوز چشم به درم تا تو بیایی

                      تو کجایی , تو کجایی ,تو کجایی

چه روزایی خوش بودیم با همدیگه

                       دیگه اونروزا نمیآد  تو که نیستی

دلخوشیم فقط تو بودی ولی حیف شد

                    دل من چیزی نمیخواد تو که نیستی

تو که نیستی دیگه هیچ کسی با من نیست

                    آره دردی بدتر از تنها شدن نیست

واسه چی با اون همه دل بی قراری

                   به سرت زد که بری تنهام بذاری

حالمو می دونی و بی اعتنایی

                   تو کجایی . تو کجایی . تو کجایی



تیر91

تو رفتی ویادت سراغم می اومد             نبودی ببینی به روزم چی اومد


ترانه ای از من (دلخوش )

وقتی دیدی دوست دارم           گفتی که دوستم نداری

                                                چه جور دلت میآد حالا         بری و تنهام بذاری

حالا که وابستت شدم                دیگه منو نمی بینی

                                                 چرا مث همون روزا            کنار من نمی شینی

انگار نه انگار پیشتم                   دیگه مهم نیستم برات

                                                 باید که مارو نشناسه         وقتی حواس پرته چشات

تو همه دنیای منی                    دنیای تو جای دیگه است

                                                 دل همیشه بی کسم        دلخوش به روزای دیگه است

به هرکی دردامو میگم           با بی تفاوتی میگه                 خودت می خواستی٫ همینه

به حال من حتی خدا             دلش می سوزه این روزا         تا منو این جور میبینه

من که به خاطر تو                از همه چیم گذشتم                 نرو منو تنها نذاز

تموم بی قراریام                   به پای تو نشستنام                 این چیزا رو یادت بیار

تو همه دنیای منی               دنیای تو جای دیگه است

                                  دل همیشه بی کسم                  دلخوش به روزای دیگه است

همیشه از تو کشیدم            حتی خدا هم شاهده

                                    اگه ازم جدا بشیم               برای هردومون بده

عاشق و بی قرارتو           دنیا باهاش قهر دیگه

                                    کاری نکن بی تو برم          برم به یه شهر دیگه 

این ترانه رو بر اساس آهنگ زیادی مرتضی پاشایی نوشتم.هر چند با این سبک از ترانه به شدت مخالفم اما خب شرایط ترانه ی امروزه ایران بر همین منواله.چه میشه کرد.هرچند گاهی شعر یا آهنگ خوبی هم در این سبک شنیده میشود.اما ترانه های مرتضی پاشایی رو بیشتر به خاطر صدای محزون و غم آلودش دوست دارم با آهنگهای زیبای خودش.اینه...

ترانه ای از من (سفر)

حالا که از تو دورم چه جوری               جای خالیمو اونجا پر می کنی

                           من اینجا خیال می کنم پیشمی               تو٫ منو چه جوری تصور می کنی

می خوام تو سفر حالمو حس کنم            ببینم که بی تو٫ در چه حالیه

                              چقدر سخته دوری و دل بستگی              همه جا برام٫ جای تو خالیه

دلم ذره ذره داره تنگ میشه                چه جوری با تنهاییآم خوش باشم

                                             کمک کن اگه اینجا من گم شدم     دوباره تو آغوش تو پیداشم

سفر یادتو از خیالم نبرد          دارم بیشتر از قبل عاشق میشم

                              از اول اگه باز به دنیا بیای م            بازم بهتر از قبل عاشق میشم

مثل ابری که میخواد بباره                بی تو بدجور حالم هوایی شده

                                   میدونم به هم نزدیک تر میشیم         اگه قسمت ما جدایی شده

به هر جا خیره میشم روبرومه                نگاهت هنوز موقع رفتنم

                               چه فایده خوشم باشه و تو نباشی            همین روزا از اینجا دل میکنم

اگه دورم از تو خیالیت نباشه             به هم می رسیم٫ من دلم روشنه

                            دعاکن یه فرصت برام پیش بیاد            همه دلخوشیم پیش تو برگشتنه

سفر یادتو ازخیالم نبرد              دارم بیشتر از قبل عاشق میشم

                                    از اول اگه باز به دنیا بیای م            بازم بهتر از قبل عاشق میشم

بهار ۹۱

                              

ترانه ای از من

با تو میشه برسم به هرچی که دلم میخواد

                                  یاد تو هرجا که میرم٫پا به پا دنبالم میآد

ترانه ای از من(دو تا کفش)

مث دو تا کفش کهنه    یه عمره همراه همیم     یکیمون اگه نباشه         واسه همدیگه کمیم

وقت رفتن برسه       ما بدون هم نمیریم          مارو ساختن واسه هم     تا با هم دیگه بمیریم

چه روزایی پا به پا      دنبال هم می افتادیم      تو لحظه های تنهایی     به همدیگه دل میدادیم

از اولش با تو بودم       هرجام بری٫باهات میآم

                                                       همیشه پشت پا زدم        به هرچی کفش بود سر رام

از پرسه های با تو                   فکر نکنی خسته شدم

                                                به هرچی میخوام٫میرسم                چون به تو وابسته شدم

وقتی قدم بر می داریم    برای هم دلواپسیم        تا با هدف پیش بریم     بریم به مقصد برسیم

از عشقی که بین ماست             ما همیشه نو میمونیم

                                             اگه قرار به رفتنه               بگو من و تو میمونیم

تا حالا نشده یه بار     بری و تنهام بذاری        

                                                      با اینکه با تو جفت شدم            ولی تو لنگه نداری

****

بیا شبیه دو تا کفش           تا آخرش با هم باشیم

                                                    حتی اگه منم نخوام       تو نذاری که تنهاشیم

.استفاده از ترانه ها منوط به اجازه ی کتبی از شاعر است.پاییز ۱۳۹۰

ترانه ای از من (درگیر عشق)

وقتی خریدار ندارم      چوب حراجم میزنند

                                              امروز میگند:تورو میخوایم      فردا ازم دل میکنند

چه تلخه وقتی میبینم      کرمای ابریشم دل

                                                 برای پروانه شدن       یه عمره پیله میتنند

رفت و منو تنها گذاشت        به هر کی وابسته شدم

                                                               شوقی به بودن ندارم       از زندگی خسته شدم

وقتی همه منظره هام      نصیب این و اون شده

                                                              به روی هر طبیعتی        پنجره ای بسته شدم

تو زندگیم دلخوشی نیست         بیزارم از بخت بدم

                                                        زمین بی برکت و خشک              رودی بدون مقصدم

از هر طرف که میرم           همش به بن بست میخورم

                                                        واسه رسیدن به هدف                سردرگم و مرددم

درگیر عشق شدم٫ولی               چه کاری که با من نکرد

                                         دل ابر بی بخاری شد              هوای باریدن نکرد

با اینکه هیچ کس و نداشت           دیده به در دوخته بود

                                                        تکلیف چشمای منو             چشم کسی روشن نکرد

رفتم و حتی یه نفر              عشق و به من نشون نداد

                                                        حرف دلم رو نزدم               کسی بهم امون نداد

مثل نسیم عاشقی                 همیشه از مزرعه ها

                                                         گذشتم و هیچ خوشه ای        دستی برام تکون نداد

بهار ۱۳۸۷.

ترانه ای از من(دریای بی موج)

منم اون دریای عاشق        تو یه موج بی قراری

                                               وقتی دل بستی به ساحل     فهمیدم دوسم نداری

تو دلم همیشه جات بود    ولی تو باور نداشتی

                                                      بار سنگین غمت رو       از رو دوشم برنداشتی

---

بیا باز قدم بزار       رو چشم این دل

                                                   آب پاکی رو بریز            رو دست ساحل

چی میشد٫ عوض کنی            به سمت من مسیرتو

                                                               با این همه آزادگیم        بدجور شدم اسیر تو

----

من چشم برات موندمو٫تو           وقتی که رفتی پشتتو      دیگه نگا نکردی

                 وقتی که رفتی گفتم:        سرت به سنگ میخوره و     دوباره برمیگردی

----

حالا دلخوشی به ساحل         خبری از من نداری

                                                              میآد اونروزی که دیگه         روی برگشتن نداری

دیگه هیچ موجی نتونست        منو طوفانی کنه

                                                    تو دلش حتی یه لحظه       منو زندانی کنه

به راحتی گذشتی        از دل دریایی ام

                                               حالا که با تو نیستم         عاشق تنهایی ام

هر جا که پا میذارم        مثل تو موج فراوونه

                                                اما بدون که عشق تو         توسینه ی من می مونه

-----

تو ٫ واسه خودت عالمی داشتی        گرفتار منه  دریا نبودی

                            میگفتی: با منی واسه همیشه       ولی تو مال این حرفا نبودی*

جابه جاییه وزن آگاهانه است.وزن رو میشه با هرچیزی پر کرد مهم حرف دلم بود.

بهار ۱۳۸۷