عین رباعی از خودم
برای چشمه های آبادیمان که همگی یک به یک خشک شدند.
بی تاب زمستان شگرفی مانداست از چشمه فقط آب به ظرفی مانداست
هر روز شبیه کودکی بازیگوش در حسرت باریدن برفی مانداست
زمستان ۹۰
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و سوم بهمن ۱۳۹۰ ساعت 22:0 توسط صادق کرمی
|
سلام به تویی که نمی شناختمت.